دلم گرفته ... چقد گرفته... کو اون عدالت؟؟؟ کو اون جنبه؟؟؟ از همون اول می دونستم... به راستی کدومشون راست میگند؟ فرشته قبلیمون که اسمش عدالت بود یا فرشته ای که اسمش تدبیر و امید هست؟ رهبرم عاشقتم. فقط عاشق تو. که اون تدیبر واقعی رو تو داری...اما تنهاییــــ . خودش قبلا گفته بود: « از نقد و انتقاد نبای...

بنی امیه داغ برادر را به سینه خواهر گذاشت....و بنی عباس داغ خواهر را به سینه برادررحلت حضرت فاطمه معصومه (س) تسلیتبانــــــوی عشـــــــق بانـــــــوی نــــــور ، كــــ ـه ميرســــــی از راه دور ميــــای با حالتــ

تاحالاشده باشیطان ونفس امارت مسابقه بزاری؟مثلا هرچی اون گفت تو برعکسشو انجام بدیی؟؟؟؟!!!دماغ سوختش کنی؟؟!..ینی هرچی شیطون گفت برعکس چشم بگیم!!مثلا چشمت به یکی افتاد خواستی دوباره نگاش کنیچشماتو بندازی پایینو....زیرلب بگی :یاخیرحبیب ومحبوبتا اینجا یک

یا هوالان تو کلاس نشستم...کلاس فلسفه اموزش و پرورش...استاد، یک کلیپ آموشی گذاشت...واسطه...واسطه...یه واسطه لعنتی...یه واسطه لعنتی نامرد...دلم گرفته...اول از همه از خودم...دوم از بقیه ادم ها...حالم داره بهم می خوره...سینا تو جشن دیشب...یه حرف قشنگ زد...اینکه..."خدا تو زمین خودش خیلی غریبه..."

یه چیزی تاهستی بگم وبعد برو.چرا خدا میگه؟ما انسانو از یه نطفه ی ناچیز بی ارزش خلق کردیمو حالا که جون گرفته یادش رفته چی بوده و واسه" ما "داره گردن کشی میکنه...أَوَلَمْ يَرَ الْإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌمگ

پستی از بهشتبه نام خدای ثامن الحجج علی بن موسی الرضا(ع)این نوشته ها، از جای قشنگی نوشته میشه...یه لحظه چشامو میبندم...بنده خدا...تو کجا... صحن آقا رضا کجا...نماز صبح تو صحن باصفای آقا رضا...زمزمه ی باد تو گوشم میگه...این ها همه عطوفت و مهربونی و مهم

به نام خدای دلتنگیدمدمه های صبحه...پتو رو می کشم رو خودم...تا سرما اذیتم نکنه و گرم بشم.صدای دلنواز بارون شنیده میشه...و صدای خیابونِ خیس...خدایاشکرت که هستم و لذت می برم از این نغمه های قشنگِ زندگیبه نظرم، بارون صدای احساسهخدایا شکرت که سالممخدایا ش

با یاد خدای عزیز... سلام عرض می کنم خدمت خودم معلم کوچولوی قدیم، خواننده هایی که ندارم و دوستای عزیزم... بالاخره بعد از چند سال انتظار، تحصیل و کش و قوس فراوون، امروز اولین روزی بود که تو شهر خودم شروع به درس دادن کردم! سال گذشته که شهر دیگه ای بودم

حس خوبیه که ببینی همکارت خاکیه و با اینکه بیست سال ازت بزرگتره بی ریا و با خلوص قشنگی به اسم کوچیک صدات می کنه و هواتو داره و اصلا خودشو ازت برتر نمی دونه و تو زنگای تفریح حالتو خوب می کنه. پ.ن: صبحونه ی کنار دبیران، اگه افراد باحالی توش باشن خیلی می چسبه! :) پ.ن 2: خدایا شکرت...

بسم الله نیمه اول آبان ماه هم گذشت! چقد مث برق و باد میگذرن این روزا... از شوق و ذوق اول سالم یه خورده کم شده و روزمَرِگی جاشو گرفته! اینکه نگرانیت فقط این باشه درس بدی تا عقب نمونی حس خوبی نیست! این هفته که گذشت، در کل نمره خوبی به خودم نمیدم! تمرکز