یه صبح قشنگ

به نام خدای دلتنگی

دمدمه های صبحه...

پتو رو می کشم رو خودم...تا سرما اذیتم نکنه و گرم بشم.

صدای دلنواز بارون شنیده میشه...

و صدای خیابونِ خیس...

خدایا

شکرت که هستم و لذت می برم از این نغمه های قشنگِ زندگی

به نظرم، بارون صدای احساسه

خدایا شکرت که سالمم

خدایا شکر که پدرمادر مهربون و خوبی دارم

خدایا شکرت که ......

دیگه چی می خوام؟!

هیچی...

خدایا، مواظب همه باش...

و "ما" رو پر کن از خودت...

همین.

لبخند

---

پ.ن: کم کم جواب نظراتو میدم...و در اولین فرصت به همه سر می زنم

ممنونم که فراموشم نکردید

خوددرگیری...